ISBN


Międzynarodowy znormalizowany numer książki - ISBN (International Standard Book Number) służy do jednoznacznej identyfikacji wydawcy i wydawanych przez niego publikacji zwartych. ISBN  jest to trzynastocyfrowy (wcześniej dziesięciocyfrowy) symbol nadawany od r. 1971 (w Polsce od 1974 r.) wszystkim książkom ukazującym się na świecie; składa się z czterech części: 1) grupa narodowa, językowa lub geograficzna (np. 83 - Polska), 2) wydawca, 3) konkretna książka, 4) numer kontrolny.

Informacja o przydzielonych numerach oraz nazwie i adresie wydawcy przekazywana jest do International ISBN Agency w Berlinie. Jest również dostępna publicznie w ośrodkach informacji bibliotecznej. Przynależność do systemu numeracji ISBN jest dobrowolna. Przydział numerów ISBN jest bezpłatny.

Krajowe Biuro ISBN, zlokalizowane w Bibliotece Narodowej  w Warszawie, nadaje numery identyfikacyjne firmom wydawniczym działającym na terenie Polski oraz przydziela pulę Międzynarodowego znormalizowanego numeru książki (ISBN) na ich pisemny wniosek.

Nadawanie numeru ISBN reguluje polska norma PN-ISO 2108:1997 Międzynarodowy znormalizowany numer książki (ISBN). Z dniem 1 stycznia 2007 r. weszła w życie zaktualizowana międzynarodowa norma ISO 2108, zgodnie z którą numery ISBN zmieniają się z 10-cyfrowych na 13-cyfrowe.

Numery ISBN nadaje się następującym publikacjom:
  1. książkom i broszurom (od 5 stron),
  2. książkom na kasetach audio,
  3. książkom na nośniku elektronicznym,
  4. książkom w postaci mikroform (mikrofisze, mikrofilmy),
  5. książkom drukowanym alfabetem Braille’a,
  6. kasetom i płytom, które są uzupełnieniem książki,
  7. mapom i atlasom,
  8. programom komputerowym,
  9. edukacyjnym filmom i taśmom video (Krajowe Biuro ISBN nie podejmuje się rozstrzygać, które filmy i taśmy mieszczą się w tej grupie).
Nie zaleca się nadawania numeru ISBN następującym rodzajom publikacji:
  1. nadbitkom z czasopism,
  2. materiałom reklamowym (katalogi handlowe, cenniki, instrukcje, prospekty, itp.),
  3. afiszom, ulotkom,
  4. programom teatralnym, muzycznym i programom innych przedstawień i imprez,
  5. katalogom wystaw bez dodatkowego tekstu,
  6. programom szkolnym,
  7. skryptom i materiałom do nauczania w postaci rękopisów lub materiałów powielanych,
  8. kalendarzom z wyłączeniem almanachów,
  9. dziennikom osobistym, pamiętnikom do zapisywania,
  10. drukom typu formularzy, ankiet itp.,
  11. innym publikacjom bez tekstu.
Numer ISBN powinien być wydrukowany na stronie redakcyjnej i na 4 stronie okładki.

Numeru ISBN nie otrzymują wydawnictwa ciągłe, oznaczane numerami ISSN oraz druki muzyczne, oznaczane numerami ISMN.

Numer ISBN należy zamieszczać w opisie bibliograficznym.